Niet Oordelen maar Verwonderen
Ans in Verwonderland
Wanneer je je vasthoudt aan oordelen, dan verdwijnt de magie van verwondering helaas als sneeuw voor de zon. Net als Alice in Wonderland probeer ik mijn leven te leiden in (Ver)Wonderland, een plek waarin verwondering en persoonlijke ontwikkeling centraal staan.
Mijn zoon bracht het grootste deel van zijn puberteit zittend op de bank door, vooral tijdens de vakanties waarin hij alle tijd had om te ontspannen. Aanvankelijk irriteerde mij dat mateloos:
- Waarom kan hij niet iets nuttigs gaan doen?
- Misschien een baantje zoeken?
- Misschien wat tijd doorbrengen met vrienden of een duik nemen in het zwembad?
- Enzovoort, enzovoort.

Zoals je misschien al merkt, zat mijn hoofd vol met oordelen die voortkwamen uit mijn eigen opvoeding en overtuigingen.
Ik ben opgegroeid met duidelijke normen. Eén daarvan was: je moet hard werken en je tijd nuttig besteden. Mijn ouders zeiden vaak: “Ledigheid is des duivels oorkussen.” Die uitspraak hoorde ik regelmatig en het bleef hangen
Met andere woorden: als je niets doet en je geest niet vult met nuttige dingen, dan geef je ruimte aan negatieve invloeden of doelloosheid. Een leeg hoofd is een speeltuin voor de duivel.
Een prachtig ouderwets gezegde dat eigenlijk luidde:
Een ledig mens is een duivels oorkussen. Wie lui is, wordt door de duivel als kussen gebruikt. En als de duivel zijn hoofd op je rust, kun je er donder op zeggen dat er problemen komen. Kortom: Een leeg hoofd is een speeltuin voor de duivel.
Op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik de situatie ook vanuit een ander perspectief kon bekijken. Wat als ik het niet zag als luiheid, maar als een verborgen kwaliteit?
Iets wat ikzelf destijds absoluut niet kon (inmiddels iets beter, dankzij mindfulness trainingen): simpelweg leven in het hier en nu en niets doen. Dat is werkelijk een kwaliteit! En die rust kan een waardevolle stap zijn in jouw persoonlijke groei.
Uiteindelijk bleef er maar één ding over: verwondering. Verwondering over hoe goed hij in staat was om gewoon te zijn, zonder haast of doel. De irritatie verdween, net als het oordeel. Door persoonlijke coaching leerde ik deze verwondering te omarmen en meer ruimte te geven aan acceptatie.
Alleen maar verwondering! Ans in (Ver)Wonderland!
Wat kunnen we nog meer leren van Alice in Wonderland?
Alice viel met een luidruchtige plons recht het konijnenhol in, op weg naar een wereld waar logica op vakantie was en waanzin de norm. Daar stond ze oog in oog met een koningin die zo humeurig was dat ze de neiging had om haar onderdanen te onthoofden, een kat die een conversatie voerde alsof het de normaalste zaak van de wereld was, en een theekransje waar de tafelmanieren net zo vreemd waren als de gasten zelf. Het was een ware wonderwereld, en wonderbaarlijk genoeg ontdekte Alice er levenslessen tussen de doldwaze capriolen.
Hier zijn de meest hilarische levenswijsheden uit Alice in Wonderland:
- Als je verdwaalt, kun je meer vinden dan je had verwacht
Dus je bent de weg kwijt? Gefeliciteerd! Je hebt zojuist de eerste stap gezet op het pad van zelfontdekking. Weet je niet welke kant je op moet? Geen probleem, vraag het gewoon aan de Cheshire Kat: “Kun je me vertellen welke kant ik op moet vanaf hier?” vroeg Alice. “Hangt af van waar je naartoe wilt,” antwoordde de Kat. “Het maakt me eigenlijk niet zoveel uit,” zei Alice. “Nou, dan maakt het ook niet uit welke kant je op gaat,” concludeerde de Kat. “Zolang ik maar ergens aankom… toch?” vroeg Alice. “Oh, dat zul je zeker,” knipoogde de Kat, “Als je maar lang genoeg blijft lopen.”
- Geloof in het onmogelijke
Denk je dat een kameleon met een kleurenkraker, een vogel die op stoom loopt, of een computer die meer slimheid bezit dan de gemiddelde mens te gek klinken? Welkom in Wonderland, waar het onmogelijke net zo gewoon is als een kopje thee. Alice zei het treffend: “Soms bedenk ik al zes onmogelijke dingen vóór het ontbijt.”
- Blijf altijd nieuwsgierig
Nieuwsgierigheid is als een irritant kriebelend draadje dat je blijft trekken totdat je erachter bent gekomen wat er aan de andere kant van de regenboog te vinden is. Alice was altijd en eeuwig nieuwsgierig, en dat leidde haar naar de meest bizarre avonturen. Zoals ze zelf zei: “Nieuwsgierig en nieuwsgierigerer!” – en terwijl ze dat zei vergat ze plotseling hoe je het eigenlijk correct zou spellen. Dat is nou precies wat nieuwsgierigheid met je doet: je vergeet alles behalve de drang om te ontdekken.
- Zonder begin is er nooit een einde
Stel niet uit tot morgen wat je vandaag kunt uitstellen, maar begin er gewoon aan! We wachten vaak op het perfecte moment, maar laten we eerlijk zijn, dat moment komt waarschijnlijk nooit. Dus waar wachten we nog op? Zoals de wijze schildpad het stelt: “Hoe kun je ooit iets afmaken als je nooit begint?”
- Je bent nooit wie je gisteren was
Verandering is de enige constante in het leven, net zoals de verwarring in Wonderland. Alice wist dat maar al te goed toen ze een vreemd gesprek voerde met een rups: “Wie ben jij?” vroeg de rups. Niet bepaald het meest bemoedigende openingsgesprek. Maar Alice, altijd charmant, antwoordde: “Ik… Ik heb eigenlijk geen flauw idee, meneer, wie ik nu ben. Toen ik vanochtend wakker werd, wist ik het nog wel, maar sindsdien ben ik minstens zes keer van identiteit veranderd.” “Wat bedoel je daarmee?” vroeg de rups streng. “Ik kan het niet goed uitleggen, meneer…” stamelde Alice. “Omdat ik eigenlijk niet echt mezelf ben, snap je?”
Geloof in het onmogelijke
Stel je eens voor: een kameleon met een ingebouwde kleurenkraker. Of een vogel die letterlijk op stoom loopt. Misschien zelfs een computer die slimmer is dan de meeste mensen.
Klinkt gek? Welkom in Wonderland, waar het onmogelijke net zo gewoon is als een kopje thee. Alice zei het treffend: “Soms bedenk ik al zes onmogelijke dingen vóór het ontbijt.”
Blijf altijd nieuwsgierig
Nieuwsgierigheid kun je vergelijken met een kriebelend draadje. Je blijft eraan trekken, net zolang tot je weet wat er achter zit. Het drijft je om te ontdekken, net als bij Alice.
Alice was altijd en eeuwig nieuwsgierig, en dat leidde haar naar de meest bizarre avonturen.
Zoals ze zelf zei: “Nieuwsgierig en nieuwsgierigerer!” – en terwijl ze dat zei vergat ze plotseling hoe je het eigenlijk correct zou spellen.
Zonder begin is er nooit een einde
Toch wachten we vaak op het perfecte moment. Maar laten we eerlijk zijn: dat moment komt meestal niet.
Daarom is beginnen belangrijker dan wachten. Bewustwording creëren is daarin vaak de eerste stap. Zoals de wijze schildpad het stelt: “Hoe kun je ooit iets afmaken als je nooit begint?”
Je bent nooit wie je gisteren was
Verandering is de enige constante in het leven, net zoals de verwarring in Wonderland.
Alice kwam erachter hoe verwarrend verandering kan zijn. Dat bleek wel uit haar ontmoeting met een pratende rups, die haar vroeg: “Wie ben jij?”
Niet bepaald een bemoedigend begin van het gesprek. Alice antwoordde aarzelend: “Ik… Ik heb eigenlijk geen flauw idee, meneer, wie ik nu ben. Toen ik vanochtend wakker werd, wist ik het nog wel, maar sindsdien ben ik minstens zes keer van identiteit veranderd.”
“Wat bedoel je daarmee?” vroeg de rups streng.
“Ik kan het niet goed uitleggen, meneer…” stamelde Alice.
“Omdat ik eigenlijk niet echt mezelf ben, snap je?”
Zelfreflectie als sleutel tot verandering
Het herkennen van je eigen oordelen begint met zelfreflectie. Door eerlijk naar jezelf te kijken, ontdek je waar die kritische stem vandaan komt.
Zelfreflectie helpt je om die stem om te buigen naar mildheid en nieuwsgierigheid. Juist door deze momenten van stilstand ontstaat er ruimte voor persoonlijke ontwikkeling.
Gun jezelf regelmatig dat moment van introspectie. Het kan het begin zijn van een krachtige verschuiving in hoe je de wereld én jezelf bekijkt.
Hoe coaching kan helpen bij minder oordelen
Soms zie je het zelf even niet meer. Je weet dat je veel oordeelt, maar niet hoe je dat loslaat. Dan kan persoonlijke coaching het verschil maken.
Een coach helpt je om inzicht te krijgen in je patronen en geeft je praktische handvatten om daarmee om te gaan. Dit proces zorgt ervoor dat je bewust keuzes leert maken in plaats van automatisch te reageren.
Wil je hierin een stap verder gaan? Dan is individuele coaching misschien precies wat je zoekt. Samen werken we aan een versie van jezelf die rustiger, bewuster en krachtiger in het leven staat.
Tot slot: verwonder en groei
Dus onthoud, net zoals Alice in Wonderland: lach, leer en laat je verrassen door de absurditeit van het leven! Blijf nieuwsgierig en verwonder zonder te oordelen.
Wanneer je vasthoudt aan oordelen, verdwijnt de magie van verwondering.
Herkennen jullie die oordelen ook? Of ben jij (inmiddels) ook in staat om te verwonderen en minder te oordelen? Laat het mij weten in een commentaar. En ben je benieuwd wat individuele coaching voor jou kan betekenen? Neem dan gerust contact op.
Je merkt het vaak aan irritatie, frustratie of snelle aannames over anderen. Als je weinig ruimte voelt voor andere perspectieven, is dat een teken. Zelfreflectie helpt je om dit patroon te herkennen en te doorbreken.
Coaching biedt inzicht in je automatische patronen en leert je nieuwe manieren van denken. Samen onderzoek je wat er achter je oordelen schuilgaat. Zo ontstaat ruimte voor bewustwording en verandering.
Verwondering helpt je om open te staan voor nieuwe inzichten. Het daagt je uit om verder te kijken dan vaste overtuigingen. Hierdoor ontstaat ruimte voor groei, creativiteit en mildheid naar jezelf én anderen.
Oordelen is vaak snel, hard en gebaseerd op aannames. Observeren is open, nieuwsgierig en zonder direct oordeel. Door bewust te observeren ontwikkel je mildheid en vergroot je je persoonlijke veerkracht.
Individuele coaching helpt je om doelgericht te werken aan jouw persoonlijke groei. Je leert keuzes maken vanuit rust en vertrouwen. Het vergroot je zelfkennis, veerkracht en mentale balans.

